De Trudofeesten laten niet alleen sporen na in de herinneringen van wie ze meemaakte, maar ook in het straatbeeld van Sint-Truiden. Elke editie brengt iets blijvends voort, een tastbare herinnering die de band met Trudo en het erfgoed van onze stad versterkt.
1993 & 2026: Trudobeeld van Hugo Duchateau
Ter gelegenheid van de Trudofeesten van 1993 ontwierp kunstenaar Hugo Duchateau een opvallend Trudobeeld. Het kunstwerk kreeg een vaste plaats op het plein voor de abdijtoren en groeide uit tot een herkenbaar symbool van Sint-Truiden. Het beeld verwijst naar Trudo als stichter en verbinder, iemand die mensen samenbracht rond geloof en gemeenschap.
In aanloop naar de editie van 2026 werd het beeld volledig gerenoveerd en opnieuw in ere hersteld: een mooi eerbetoon aan zowel kunstenaar Hugo Duchateau, sinds kort ereburger van onze stad, als de betekenis van Trudo vandaag.
© Danny Claes2012: Bank Christina Mirabilis van Johan Creten
Een volgende blijvende realisatie kwam er met de Trudofeesten van 2012. Kunstenaar Johan Creten ontwierp toen de bank Christina Mirabilis, genoemd naar de Truiense heilige Christina de Wonderbare. De monumentale keramische bank kreeg een plek op het Begijnhof, waar ze een rustpunt vormt tussen kunst, stilte en geschiedenis. Het werk belichaamt de mystiek en het spirituele karakter dat zo sterk verbonden is met de identiteit van het Begijnhof, naast het belfort van het stadhuis, een van de twee UNESCO-werelderfgoedsites die onze stad rijk is.
© Danny Claes2019: Erfgoud.be en het erfgoedvenster van Raf Roefflaer
Tijdens de Trudofeesten van 2019 ontwierp kunstenaar Raf Roefflaer het Erfgoedvenster. Het mobiele werk maakt het onzichtbare verleden zichtbaar via de website erfgoud.be en nodigt voorbijgangers uit om even stil te staan bij de lagen geschiedenis die Sint-Truiden kenmerken. Het venster past perfect in de filosofie van de Trudofeesten: verbinden wat was met wat is, en zo erfgoed op een hedendaagse manier tot leven brengen.
Doorheen de jaren groeide zo een mooie traditie: elke editie van de Trudofeesten laat iets blijvends achter. Niet alleen kunstwerken, maar ook symbolen van verbondenheid, geloof en verbeelding: precies datgene waar Trudo zelf ooit voor stond.
