Vrijwilligers aan het woord

Sint-Truiden vangt net als veel andere steden personen op de vlucht uit Oekraïne op. Heel wat mensen melden zich vrijwillig aan om als opvanggezin te fungeren en te helpen bij het onthaal en opvang van mensen op de vlucht uit Oekraïne.
We spraken met Heidi Thijs die als vrijwilliger heel actief is op meerdere fronten rond de opvang van vluchtelingen.

 

Van waar je motivatie om je als vrijwilliger hiervoor kandidaat te stellen? 

Naast mijn huidige job doe ik ook aan vrijwilligerswerk in het opvangcentrum van Fedasil en zie ik de impact van vluchten op mensen. De onzekerheid, de administratieve rompslomp en de angst voor wie en wat achterbleef in het thuisland kan je als vrijwilliger nooit wegnemen maar je kan wel een beetje een houvast zijn, ietwat normaliteit of een luisterend oor bieden. Omdat ik al verschillende keren zelf in Oekraïne was, kwam dit concrete verhaal natuurlijk nog dichterbij. Na mijn studies Oost-Europese Talen en Culturen heeft de regio me nooit losgelaten. Ik ken er wel wat mensen en wandelde zelf door de mooie straten van Kiev en Lviv. Toen er vrijwilligers gezocht werden in mijn eigen stad Sint-Truiden vond ik het maar normaal dat ik mijn talenkennis en achtergrond zou inzetten om te helpen waar mogelijk.

 

Wat vind je zo leuk aan dit vrijwilligerswerk? 
Je kan een brug zijn tussen culturen om misverstanden te voorkomen of mensen op hun gemak te stellen. Dat geeft veel voldoening. En natuurlijk leidt het ook wel tot leuke momenten waardoor mensen even weer gewoon zichzelf kunnen zijn en geen ‘vluchteling’.

 

Zou je dit ook anderen aanraden en waarom?

Zoals ik al zei, iedereen kan altijd wel ergens zijn steentje bijdragen als vrijwilliger. Iedereen heeft een talent of vaardigheid waarmee hij anderen kan helpen. Het geeft je vooral de kans je wereldbeeld te verruimen, mensen te leren kennen en daarnaast ook het gevoel niet helemaal machteloos te moeten toezien in dit vreselijke conflict.

 

Heb je zelf nog een boodschap om mee te geven?

Soms lijkt het wel alsof we de verschrikkelijke beelden en verhalen uit Oekraïne nodig hadden om terug te beseffen hoe kwetsbaar mensen zijn voor het spel van dictators en extremisme, hoe snel normaliteit kan omslaan in ellende. Hopelijk vertaalt zich dat ook naar wat meer begrip en ondersteuning voor vluchtelingen uit andere landen waarvoor minder pers en politieke belangstelling is. Zij worden met gelijkaardige problemen geconfronteerd en kunnen ook onze hulp gebruiken. Zoveel initiatieven als de kinderwerking in het opvangcentrum van Fedasil, het Inloophuis Masala, Vriend en Taal, … zijn altijd op zoek naar vrijwilligers.

 

We willen je bij deze hartelijk danken voor je bijdrage.

 

*Op de foto genieten Heidi en de familie Kashchak, die bij haar momenteel woont, even van het mooie weer aan zee. 

Heidi Thijs en de familie Kashchak