Vrijwilligers aan het woord

Sint-Truiden vangt net als veel andere steden personen op de vlucht uit Oekraïne op. Heel wat mensen melden zich vrijwillig aan om als opvanggezin te fungeren en te helpen bij het onthaal en opvang van mensen op de vlucht uit Oekraïne.
We spraken met Heidi Thijs die als vrijwilliger heel actief is op meerdere fronten rond de opvang van vluchtelingen. (foto 1)

 

Van waar je motivatie om je als vrijwilliger hiervoor kandidaat te stellen? 

Naast mijn huidige job doe ik ook aan vrijwilligerswerk in het opvangcentrum van Fedasil en zie ik de impact van vluchten op mensen. De onzekerheid, de administratieve rompslomp en de angst voor wie en wat achterbleef in het thuisland kan je als vrijwilliger nooit wegnemen maar je kan wel een beetje een houvast zijn, ietwat normaliteit of een luisterend oor bieden. Omdat ik al verschillende keren zelf in Oekraïne was, kwam dit concrete verhaal natuurlijk nog dichterbij. Na mijn studies Oost-Europese Talen en Culturen heeft de regio me nooit losgelaten. Ik ken er wel wat mensen en wandelde zelf door de mooie straten van Kiev en Lviv. Toen er vrijwilligers gezocht werden in mijn eigen stad Sint-Truiden vond ik het maar normaal dat ik mijn talenkennis en achtergrond zou inzetten om te helpen waar mogelijk.

 

Wat vind je zo leuk aan dit vrijwilligerswerk? 
Je kan een brug zijn tussen culturen om misverstanden te voorkomen of mensen op hun gemak te stellen. Dat geeft veel voldoening. En natuurlijk leidt het ook wel tot leuke momenten waardoor mensen even weer gewoon zichzelf kunnen zijn en geen ‘vluchteling’.

 

Zou je dit ook anderen aanraden en waarom?

Zoals ik al zei, iedereen kan altijd wel ergens zijn steentje bijdragen als vrijwilliger. Iedereen heeft een talent of vaardigheid waarmee hij anderen kan helpen. Het geeft je vooral de kans je wereldbeeld te verruimen, mensen te leren kennen en daarnaast ook het gevoel niet helemaal machteloos te moeten toezien in dit vreselijke conflict.

 

Heb je zelf nog een boodschap om mee te geven?

Soms lijkt het wel alsof we de verschrikkelijke beelden en verhalen uit Oekraïne nodig hadden om terug te beseffen hoe kwetsbaar mensen zijn voor het spel van dictators en extremisme, hoe snel normaliteit kan omslaan in ellende. Hopelijk vertaalt zich dat ook naar wat meer begrip en ondersteuning voor vluchtelingen uit andere landen waarvoor minder pers en politieke belangstelling is. Zij worden met gelijkaardige problemen geconfronteerd en kunnen ook onze hulp gebruiken. Zoveel initiatieven als de kinderwerking in het opvangcentrum van Fedasil, het Inloophuis Masala, Vriend en Taal, … zijn altijd op zoek naar vrijwilligers.

 

*** 

In Sint-Truiden richtte het lokaal bestuur een noodopvang in op de Minderbroederssite om de instroom van vluchtelingen uit het oorlogsgebied in Oekraïne op te vangen. Van daaruit kunnen vluchtelingen begeleid worden naar een opvanggezin. Mensen kunnen er tot rust komen, in een veilige en groene omgeving met speelruimte voor kinderen, en toch midden in de stad. Voor de noodopvang in het Hoflokaal worden vrijwilligers ingeschakeld om de permanentie te verzorgen en vluchtelingen warm te onthalen. Zo is er ook Andrea als vrijwilligster actief. (foto 2)
 

Vanwaar de keuze voor vrijwilligerswerk?
Door mijn migratieachtergrond heb ik voor zover ik mij kan herinneren meegemaakt hoe mijn moeder zich heeft moeten integreren in het toen nog vreemde België. Ze heeft hard gestreden om te geraken waar we nu zijn, maar zonder de vrijgevigheid en hulp van anderen zou dit nog veel moeilijker geweest zijn. Door deze gebeurtenis, heb ik meegekregen dat mensen helpen zonder er iets voor terug te vragen, heel belangrijk is in het leven. Want je weet nooit wanneer jij ook hulp zal nodig hebben.
 

Wat doe je als vrijwilliger voor de Oekraïense vluchtelingen?
Ik sta in voor onthaal en begeleiding van de vluchtelingen in het Hoflokaal. In totaal kunnen er 15 mensen terecht. Ik zorg mee voor het beheer van de levensnoodzakelijke behoeften en rapporteert eventuele  vragen of problemen bij de verantwoordelijke. Naast een aanspreekpunt ben ik ook een luisterend oor voor hun.
 

Waarom heb je je als vrijwilliger hiervoor kandidaat gesteld?
Als studente aan de hogeschool PXL ‘sociaal werk’ neem ik de rol op mij om in het maatschappelijk belang te handelen in de samenleving. Hierdoor heb ik ervoor gekozen om mij in te zetten als vrijwilliger ‘huismoeder’ voor de opvang van Oekraïense vluchtelingen. Ze bevinden zich in een onmenselijke en gevaarlijke situatie die we ons op de dag van vandaag moeilijk kunnen voorstellen. Als ik mezelf in de schoenen van een Oekraïense vluchteling zet, zou ik ook graag geholpen willen worden. En hier wil ik deel van kunnen uitmaken!
 

Wat vind je zo leuk aan dit vrijwilligerswerk?
Ik sta altijd klaar voor mensen in nood. Of het nu vrienden of vreemden zijn, ik schiet altijd te hulp waar ik kan. Weten dat je andere mensen hebt kunnen helpen, geeft je een leuk gevoel.
 

Waar haal je voldoening uit?
Dat gevoel, wanneer je iemand hebt kunnen helpen is het mooiste wat er is.
De waardering die je terug krijgt en de voldoening die je eruit haalt, is onbeschrijfelijk.
 

Zou je dit ook anderen aanraden en waarom?
Andere helpen en de dankbaarheid die je terugkrijgt geeft je zoveel warmte in je hart.

heidi thijsAndrea